ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΑΣΧΑ 2011

Η  ΧΑΡΑ ΚΑΙ  Η  ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

     Τό χαρμόσυνο μήνυμα τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ἀγγέλεται σήμερα σέ ὁλόκληρο τόν χριστιανικό κόσμο καί παντοῦ στήν οἰκουμένη ἀκούγονται χαρμόσυνες οἱ ἰαχές τῶν πιστῶν: «Χριστός ἀνέστη». Ἕνας θερμός χαιρετισμός καί μιά ὁμολογία πίστεως στήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Μιά ζωντανή καί ἀδιάψευστη ἐλπίδα ὅλου τοῦ κόσμου.

     Ὁ Χριστός μέ τήν Ἀνάστασή του ἔδειξε σέ ὅλους, ὅτι αὐτός εἶναι ὄντως ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Λυτρωτής τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος  «ἦλθε νά ζητήση καί νά σώση τό ἀπολωλός πρόβατον». Καί αὐτός μέ τήν θεϊκή του δύναμη ἐνίκησε καί κατήργησε τόν θάνατο. Καί αὐτό τό βλέπουμε τήν στιγμή τοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ ἐπάνω στόν Σταυρό. Τότε «τό καταπέτασμα τοῦ ναοῦ σχίσθηκε στά δύο ἀπό πάνω ἔως κάτω, καί ἡ γῆ ἐσείσθη, καί οἱ πέτρες σχίσθηκαν, καί τά μνημεῖα ἄνοιξαν καί πολλά σώματα τῶν κοιμηθέντων ἁγίων σηκώθηκαν καί ἀφοῦ βγῆκαν ἀπό τά μνημεῖα μετά τήν ἀνάστασή του εἰσῆλθαν στήν ἁγία πόλη καί ἐνεφανίσθησαν σέ πολλούς» (Ματθ. 27, 51-53).

     Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἔδωσε τήν χαμένη ἐλπίδα στό ἀνθρώπινο γένος. Ὁ ἄνθρωπος μέ τήν παρακοή του στό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί μέ τήν ἁμαρτία του βούλιαξε μέσα στόν αἰώνιο θάνατο. Ὁ Χριστός μέ τήν ἀνάστασή του τόν ἀνεκάλεσε ἀπό τά βάθη τοῦ Ἅδη κοντά του στήν αἰώνια ζωή. Τί μεγάλη καί ἀνέκφραστη χαρά νά γνωρίζη κανείς, ὅτι δέν ὑπάρχει θάνατος, ἀλλά ὅτι φεύγοντας ἀπό τόν κόσμο αὐτό, περνᾶ στήν αἰώνια ζωή! Πόσο μεγάλο πρᾶγμα νά πιστεύη καί νά ἐλπίζη κανείς, ὅτι ἡ τελευταία του κατοικία δέν εἶναι ὁ ψυχρός τάφος, ἀλλά ὁ ἔνδοξος οὐρανός! Ποιά πλούτη, ποιές δόξες, ποιές χαρές τοῦ κόσμου τούτου μποροῦν νά ἀντικαταστήσουν αὐτήν τήν προσφορά τῆς Ἀναστάσεως;

       Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ προσφέρει τήν δύναμη καί τήν παρηγοριά στούς πονεμένους καί τούς σκληρά δοκιμαζομένους ἀδελφούς μας στόν κόσμο αὐτό. Αὐτοί οἱ ἄνθρωποι πού δέν γνώρισαν ποτέ στήν ζωή τους τήν χαρά, ἀλλά ἀντίθετα ὁ πόνος καί τά δάκρυα ὑπῆρξαν ὁ ἀχώριστος σύντροφος τῆς ζωῆς τους, εἶναι οἱ μεγάλοι ἀδικημένοι τῆς ζωῆς. Ἄν δέν ὑπάρχη ἡ Ἀνάσταση, τότε ὅλη αὐτή ἡ ζωή μεταβάλλεται σέ μιά ἀνυπόφορη κόλαση καί τήν πιό φοβερή ἀδικία τοῦ Θεοῦ πρός τόν κόσμο. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ὅμως ἀλλάζει τελείως τό νόημα τοῦ πόνου καί τῆς δοκιμασίας καί τά μεταβάλλει σέ εὐγενικό ἀγῶνα καί ἄθληση γιά τήν αἰώνια ζωή.

       Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ προσφέρει τήν δικαιοσύνη στούς ἀδικημένους τῆς ζωῆς, πού πέρασαν ἀπό αὐτόν τόν κόσμο χωρίς νά λάβουν δικαιοσύνη, χωρίς νά πληρωθοῦν τούς κόπους καί τούς ἱδρῶτες τους χωρίς νά γευθοῦν οὔτε μιά σταγόνα χαρᾶς. Σ’ αὐτούς τούς πονεμένους καί ἀδικημένους ἔχει ἐπιφυλάξει ὁ Θεός τήν δικαιοσύνη τήν δική του καί τήν ἀτελείωτη καί ἀληθινή χαρά τῶν ἁγίων.

       Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ὁ ἔπαινος καί τό ἀμαράντινον στεφάνι τῶν ἀθλητῶν τῆς πίστεως. Εἶναι τό ἔπαθλο ἐκείνων πού μέ ὃλη τους τήν δύναμη ἐπίστεψαν καί ἀγάπησαν τόν Χριστό καί τήρησαν τό ἅγιο θέλημα του. Εἶναι ἐκεῖνοι πού ἐγκατέλειψαν πλούτη καί δόξες καί παλάτια καί εὐχαριστήσεις τοῦ κόσμου γιά τόν Νυμφίο Χριστό. Εἶναι αὐτοί πού δέν ὑπελόγισαν οὔτε νειάτα, οὔτε ὀμορφιά, οὔτε τίς χαρές τοῦ κόσμου, ἀλλά τά ἐθεώρησαν ὅλα «σκύβαλα» ἄχρηστα, γιά νά κερδίσουν τόν Χριστό. Εἶναι οἱ μεγάλοι ἀθλητές τῆς πίστεως, οἱ ἅγιοι μάρτυρες, οἱ ὅσιοι, οἱ δίκαιοι, ὁ ἀπλός καί πιστός λαός τοῦ Θεοῦ.

       Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ  εἶναι ἡ ἐπιστροφή τῶν ἁμαρτωλῶν. Τά κέρδη τῆς ἁμαρτίας εἶναι πικρά καί γεννοῦν τόν αἰώνιο θάνατο. Οἱ ὑλικές καί σαρκικές ἀπολαύσεις σκοτίζουν καί συγχύζουν κάθε μέρα καί περισσότερο τόν νοῦ του καί μεγαλώνουν τίς πληγές του καί τήν δυστυχία του. Μόνο ἕνας δρόμος λυτρωτικός ὑπάρχει, ἡ μετάνοια καί ἡ ἐπιστροφή στόν Χριστό. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ σάν ζωηφόρος φάρος λάμπει μέσα στό μανιασμένο πέλαγος τῆς ἀνθρώπινης πλάνης καί δείχνει τόν δρόμο στούς πλανημένους καί τήν ἐλπίδα σέ αὐτούς πού θέλουν νά σωθοῦν.

       Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ  εἶναι ὁ προάγγελος τῆς χαρᾶς καί τῆς εἰρήνης σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο. Ὁ Χριστός καλεῖ ὅλους τούς ἀνθρώπους κοντά του χωρίς διάκριση, διότι γιά ὅλους θυσιάστηκε καί ὅλους θέλει νά τούς σώση. Καί ὁ κόσμος πού δεινοπαθεῖ μέσα στούς πολέμους καί τίς διαιρέσεις καί τίς ἀκαταστασίες, ὁ κόσμος πού διψᾶ γιά τήν χαρά καί τήν εἰρήνη, ἕνα δρόμο ἔχει μόνο νά διαλέξη. Τόν δρόμο πρός τόν Ἀναστημένο Χριστό, τόν  χορηγό τῆς ζωῆς, τῆς χαρᾶς καί τῆς εἰρήνης, τήν χαρά καί τήν ἐλπίδα τοῦ κόσμου.                   

Χ ρ ι σ τ ό ς  ἀ ν έ σ τ η

Χρόνια πολλά καί εὐλογημένα

† Ὁ Παραμυθίας, Φιλιατῶν, Γηρομερίου καὶ Πάργας ΤΙΤΟΣ

image
image
image